مرغ مهاجر

   

 

من در پس در تنها مانده ام
همیشه خودم را در پس در تنها دیده ام
گویی وجودم در پای این در مانده بود
در گنگی آن ریشه داشت
آیا زندگی ام صدایی بی پاسخ نبود؟
 

نوشته ی مرضیه نیک منش در ساعت ۸:٥۳ ‎ق.ظ در یکشنبه ٢٦ فروردین ،۱۳۸٦